النص التركي
101; Mennâu’l-Kattân, Mebâhis fî Ulûmi’l-Kur’ân, Müessetü’r-Risâle, Beyrut-Lübnan 2009, s. 71-72. Bu kaynaklardan bazıları için Bkz. es-Süyûtî, el-İtkân, c. I, s. 92; İbn Akîle, el-Mekkî (ö.1150/1737), ez-Ziyâde ve’l-İhsân fî Ulûmi’l-Kur’ân (I-X), Câmiatü’ş-Şârika, 1. Baskı, Birleşik Arap Emirlikleri 1427/2006, c. I, s. 292. İbn Fâris, Ebu’l Huseyn Ahmed b. Zekeriyya (ö.395/1004), Mu’cemü Mekâyîsi’l-Lüga (IVI), thk. Abdüsselam Muhammed Hârûn, Dâru’l-Fikr, Beyrut 1399/1979, c. I, s. 212. el-Cevherî, İsmail b. Hammâd (ö.393/1002), es-Sıhah Tâcu’l-Luga ve Sıhahu’l-Arabiyye (I-VI), tahk. Ahmet Abdulğafûr Attar, Dâru’l- li’l-Melâyîn, 4. Baskı, Beyrut 1990, c. I, s. 35. Örnek için Bkz. el-Mâ