النص التركي
Ma’ruf, ise Hz. Muhammed’e ittiba, münker ise, tağut, kitap ve sünnete aykırı olmak manalarını içermekle birlikte, akla aykırı olan şeydir. Bunu, ‘ümmetin bir kısmı gerçekleştirmelidir’ diyen Semerkandî, bunun ise, amirler el ile; âlimler dil ile; halk ise kalp ile gerçekleştirmelidir6 Ebû Mansûr Muhammed b. Muhammed b. Mahmûd es-Semerkandî, el-Mâtürîdî’ye (ö. 333/944) göre âyetteki “minkum” ifadesi sıla olması nedeniyle marufu emir, münkerden nehiy, ümmetin tüm fertlerine vaciptir.7 Tebliğ, peygamberler için risalet görevinin bir parçasıdır. Burada herhangi bir tartışma söz konusu değildir. Ancak söz konusu vazifenin tüm mü’minleri kapsayıp,