النص التركي
Peygamber, sahabe, tabiîn veya tebe-i tabiîn tefsiri olarak değerlendirilmelidir.24Bu anlamda Kur’ân’ı Kur’ân’la tefsir eden özne açısından ulaşılan sonuç ya rivayet ya da dirayet kategorisine girecektir. Buna göre Kur’ân’ı Kur’ân’la tefsir etmenin sonucunda ayetlerden anlama ulaşma işi bütünüyle rivayet sınıfına girmeyecektir. Müfessirin bu faaliyeti Kur’ân’ı Kur’ân’la anlama yöntemi –ki bazıları bunu bir yöntem olarak görmemektedir- olacak, onun bu faaliyetinin sonraki nesillere ulaşma şekli de rivayetle olacaktır. Ayetler arasında kurulan ilişki müfessirin kanaatine dayanağı için bu faaliyet de bir dirayet unsurunuifade edecektir; fakatme’sûr tefsir sınıfı içinde zikredilen “ehsenü turuku