النص التركي
Ardından fetânet sıfatının nübüvvet teorisi içerisindeki yeri belirlenmiş ve resul ve nebî kıssaları üzerinden bu sıfatın tebliğ sürecindeki somut tezahürleri analiz edilmiştir. Çalışmada başta Mâtürîdî’nin Te’vîlâtü’lKur’ân adlı eseri olmak üzere klasik kelâm ve tefsir kaynakları esas alınmış; Kur’ân âyetleri Mâtürîdî’nin akıl–vahiy ilişkisine dair yaklaşımı doğrultusunda değerlendirilmiştir. İnceleme sonucunda fetânetin, akılsal bir üstünlüğün yanında; epistemolojik (vahyi anlama), ve pratik (tebliğ yöntemi belirleme) boyutları olan çok katmanlı bir nitelikte olduğu görülmüştür. Hz. İbrahim, Hz. Mûsâ, Hz. Yusuf ve Hz. Muhammed örnekleri üzerinden yapılan analizlerde, fetânetin muhatabın ps