النص التركي
Ömer, Şerhu’l-Akâidi’n-Nesefiyye mea Hâşiyeti Kestelli, Mektebetü’l-Müsennâ, Bağdat, s. 126-127; en-Nesefî, Ebu’l-Muîn, Meymûn b. Muhammed b. Mutemed b. Muhammed b.Muhammed b. Mekhûl, et-Temhîd li Kavâidi’t-Temhîd, Thk. Ceybullah Hasen, Dârü’t-Tabâati’l-Muhammediyye,Birinci baskı, h. 1406, s. 36. 84 Din ve Bilim – Muş Alparslan Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Dergisi, 2(1), ss. 83-96. dönem mu’tezilîler bu görüştedir.5 Kâdı Abdü’l-Cabbâr da bu görüşe katılmış ve şöyle demiştir: “Maktul eceliyle ölmüştür. Ecelde artma veya azalma olabileceğini söylemek doğru değildir. Dolayısıyla iki ecelin olduğunu söylemek de batıldır.”6 Ancak ilk dönem mu’tezilîler maktulün kendi eceliyle ölüp öl