النص التركي
a yerde Maturidi’yi, “min eşeddi’n-nasi ittibaen li Ebi Hanife radiyallahü anhü fi’l-usul ve’l-furui cemian olarak tanımlamıştır, el-Temhid fi Usuli’d-Din Abdülhayy Kabil (Kahire: Darü’s-Sekafe, 1407/1987), 16-17. Tabsiraü’l-Edille’nin ilgili bölümünde (1: 162) onu, a’rafu’n-nas bi mezahibi ebi Hanife olarak tanımlar. 150 | S a y f a Hanefi Hukuk Kuramında Mu’tezilîlik ve Matüridîlik birlikte gelir.10 İkincisi, en etkili Orta Asya Hanefî usulü’l-fıkh eserinin yazarıydı. Onun eseri, Ebu’l-Berekat Abdullah b. Ahmed en-Nesefi’nin (ö. 710/1310) son derece popüler olan Menarü’l-Envar’ı ve Sadru’ş-Şeria Ubeydullah b.Mes’ud elMahbûbî’nin ( ö. 747/1346) el-Tevhid’i için kaynak olmuştur.11 Ebu’l-