النص التركي
370/981), Serahsî (ö. 483/1090 [?]), Semerkandî (ö. 534/1144), Nesefî (ö. 710/1310) başta olmak üzere başka isimler tarafından benimsendiğini görmekteyiz. Cessâs, Nesefî ve diğer bazı isimler bu tanımdaki hükmün niteliğine “vehim ve takdirimize göre bekası caiz olan” ifadesini de eklemişlerdir. Kelâmî konularda Mâtürîdî’ye yakın olduğu ifâde edilen Ebü’l-Leys es-Semerkandî ise (ö. 373/983) neshin, “kendisiyle amel edilmeden önce ya da amel edildikten sonra bir hükmün kaldırılmasını (ref‘)”38 ifade ettiğini belirtir. Özü itibariyle aynı; ancak bazı ayrıntılarına, birinde diğerinden daha çok vurgu yapılan bu tanımlarla birlikte “şer‘î bir hükmün sonradan gelen şer‘î bir hükümle kaldırılması