النص التركي
n ölürse ebediyen cehennemde kalacağı kabul edilmektedir.7 Ancak bu iki ilke konusunda ilk dönemden itibaren mezhebin genel kabullerinden farklı düşünenler olmuştur. Bunun ilk örneği Mu’tezile’den sayılan ve bununla birlikte ircâ görüşünü kabul eden Gaylân ed-Dımaşkî’dir (öl. 120/738).8 Aynı dönemde ircâ fikrini benimseyen diğer bir isim Vasıl b. Atâ’nın (öl. 131/748) çağdaşı olan ve ircâ konusunda onunla tartıştığı anlaşılan Mûsâ el-Esvârî’dir.9 Bunlar Muʽtezile içindeki ilk Mürciî tabakayı oluşturmaktadırlar. İkinci tabaka olarak Ebû Şimr ve Ebû Kelde’yi saymak mümkündür. Ebû Şimr ve Ebû Kelde’nin de Ebu’l-Huzeyl ve Nazzâm ile bu konuda tartıştıkları bilinmektedir.10 Üçüncü tabaka olarak i