النص التركي
dile getirmiş ve usûl-i fıkıh eserlerinin kelâmî konulardan arındırılması gerektiğini söylemiş oldukları halde, kendileri de bunu eserlerinde gerçekleştirmeyi başaramamışlardır (Basrî, el-Mu‘temed, I, 3; Gazzâlî, el-Mustasfâ, I, 42-43). Mâverâünnehirli Hanefî usûlcü Alâüddîn es-Semerkandî (ö. 539/1144) ise kelâmî öncüllerin usûl-i fıkhı etkilediğini peşinen kabul etmiş ve kelâmî prensipleri dikkate almadan yazılan usûl eserlerinin yanlış sonuçlar doğurabileceği endişesini dile getirmiştir (Mîzân, I, 97-102). Fukaha-mütekellimîn ayrımının detaylı analizi için bk. Yığın, “Fukaha Metodunun Genel Yapısı Üzerine”, s. 65-105; İltaş, “Fıkıh Usûlü Yazımında ‘Kelâmcılar Yöntemi ve Fakihler Yöntemi’ A