النص التركي
ayette inzal edilmesini, asıl kelâmullaha değil ona delalet eden ibareye hasredilir. Çünkü Kur’an’ın Arapça olması İlahî nefiste [Allah’ın kendinde] kaim kelâm dışındaki ibarenin sıfatıdır.24 Enbiyâ 21/2. ayette “Muhdes” olarak nitelenen “Zikr” de kelâmın hakikati değil ibaresi ve nazmıdır veya Nebi (s.a.v.)’in öğüdüdür. 25 18 19 20 21 22 23 24 25 ibn Hanbel, Ahmed er-Redd ale’z-Zenâdıka ve’l-Cehmiyye, Matbaatu’s-Selefiyye, Kahire, 1393, s. 32. Ahkâf 46/12. Kâdî Abdulcebbâr, “el-Muhtasâr fî Usûli’d-Dîn”, 194. Zümer 39/23. ayrıcabkz. Yusuf 12/2 vd. Ahkâf 46/2. Kâdî Abdulcebbâr, “el-Muhtasâr fî Usûli’d-Dîn”, 194. el-Üsmendî, Alâeddin Muhammed b. Abdilhamîd es-Semerkandî, Lübâbü’lKelâm, thk