النص التركي
Sünnet akidesinin tesbit ve müdafa döneminin en sonunda “Selef Metodu” ile yazılmış olan Akidetü’-t-Tahâvî’nin, söz konusu özelliği kendi içinde geniş çapta yansıttığını söyleyebiliriz. Şimdi biz, bu sonuncu risaleden sarf-ı nazar edip daha önce de belirttiğimiz gibi mevcut olan üç ayrı Fıkh-ı Ekber risalesini tanımaya çalışalım. Fıkh-ı Ekber I : İmam Azam Ebû Hanîfe’ye nispet edilen bu risale, İmamın yaşadığı dönemde münakaşası yapılan itikadî meselelerle ilgili olarak on küsur bahis halinde kısa bir metinden ibaret olduğu anlaşılmaktadır. Bu bahislere ait başlıca konular, yani muhteviyat şöylece özetlenebilir: Kebîre, tekfir, iman, el-Emru bi’l-Ma’rûf ve’n-Nehyu ani’lmünker, Kader, Ashap,