النص التركي
nda ismet, nebîlerin irâdesinin yanında onları kötü davranıĢlardan caydırıcı, hayırlı fiillere yönlendirici bir özelliktir ve ismetin kapsamı büyüdüğünde korku daha da Ģiddetlenir. Nebîler, diğer insanlardan daha Ģiddetli bir korku ve endiĢeye sahiptirler.40 Hanefî-Mâtürîdîlere göre nebîlerin günâhlardan korunması onları taate zorlamadığı gibi günâh iĢlemekten de aciz kılmaz, onlardan mihnet de kaldırılmaz.41 Ġsmete ikrâm olunmuĢ bir kimse yani peygamber nehye muhatap olmaya daha fazla gereklidir. Nehiy olmazsa ismetin olmasının da bir anlamı kalmaz. O‟na her Ģey mübâh olur. Emir ve nehyin 29 Bkz. Yusuf, 12/111. Bkz. Isfehânî, el-Müfredât, “asm” madd; Ġbn Manzûr, Lisânu‟l-Arab, (Beyrut: Dar