النص التركي
Muhammed’in ve diğer peygamberlerin genellikle belli bölgelere gönderilmesi öncelikle ilahî bir takdir olarak görülmekte, bu, o insanlar lehine bir üstünlük veya onların dışında kalanlar açısından mahrumiyet anlamına gelmemektedir. Mâtürîdî ilgili âyeti, Allah’ın risâletine sahip çıkacak birine ve topluma görev vermek maksadıyla ilgili şahsı ve bölgeyi seçmesi şeklinde yorumlamaktadır.25 Zemahşerî (ö. 538/1144) de mezkûr âyeti “Peygamber 22 23 24 25 Şevki, Atlasü’l-Kur’an, s. 12, 18, 23, 30, 34, 42-43, 51, 58, 63, 68, 72, 77, 87, 90, 94, 97, 104, 107, 111, 118, 123. 6/En’am 124. Ebü’l-Fazl Muhammed b. Mükerrem b. Ali el-Ensârî İbn Manzur, Lisânu’l-Arab, Beyrut: