النص التركي
mız ise, âyetlerin nüzûl sırasını merkeze alması, semânın yaratılması bağlamında değerlendirilen kavramların çerçevesini geniş tutması ve erken dönem sözlük eserleri ile müfessirlerin görüşlerine öncelik vermesiyle önceki çalışmalardan ayrılmaktadır. kökünden türemiş olup veznindedir ve “Semâ” kelimesi, “yükseklik”, “yüksek olma” anlamlarını taşır.[4] Lügatte “her şeyin üst kısmı”,[5] “yüksekte olan her şey”,[6] “evin tavanı (saḳaf)” için kullanılır.[7] “Semâ” denildiğinde, arzı gölgelendirdiğinden çoğunlukla tavan kastedilir.[8] Atın sırtına,[9] ayakkabının üst kısmına[10] bir diğerine kıyasla “semāʾ” denilmiştir.[11] Kelimenin [12] [13] çoğulu ve formlarında gelir. “Esmiyetün” “yağmur” anl