النص التركي
Enes, Mukâtil b. Hayyân, ‘Atâ el-Horasânî,49 Süfyân esSevrî (öl. 161/778), Evzâ‘î (öl. 157/774), Hasan b. Salih (öl. 168/784-85),50 İbn Ebû Leylâ (öl. 83/702), Tâvûs (öl. 106/725), İbn Şübrüme (öl. 144/761), Ebû ‘Ubeyd (öl. 224/838) ve İshak b. Rahûye’nin (öl. 238/853) de bu görüşte oldukları nakledilmektedir. 51 Mukâtil b. Süleyman (öl. 150/767),52 Sa‘îd b. Müseyyeb (öl. 94/713), ‘Alkame (öl. 62/682), Esved (öl. 75/694), İbrahim, Muhammed b. Sîrîn (öl. 110/729), Mekhûl (öl. 112/730), 53 Ebû Hanife (öl. 150/767)54 ve arkadaşlarının içinde bulunduğu Küfe âlimlerinin yanı sıra Ahmed b. Hanbel’in (öl. 241/855) görüşünün de bu yönde olduğu ifade edilmektedir.55 Kelimenin âdet