Cüzî İrade Hakkında Bir Risâle ve Şerhi: es-Sâdık el-Kayserî’nin ‘Risâle fî ef’âli’l-’ibâd Risâlesi’ ve İzzet ed-Divrîkî’nin ‘Şerhu Risâle fî ef’âli’l-’ibâd Şerhi’

düşüp düşmediğini incelemeye devam eder. Şunu da ifade etmek gerekir ki Divrîkî’nin buradaki temel referans kaynağı Devvânî’nin Risâletü’l-ḫalḳi’l-aʿmâl çalışmasıdır. Divrîkî, Devvânî’nin kullanıma benzer şekilde Muʿtezilı̂ â limelerin Cebriyye hakkında ileri sürdükleri gerekçelerin34 Eşʿarı̂ mezhebi hakkında geçerli ve doğru olmadığını ifade eder. Şöyle ki, Devvânî’den hareketle Divrîkî, Eşʿarı̂lerin aslında mutlak surette kudret ve iradeyi reddetmediklerini hatta bunları kul için tespit ettiklerini ancak fiillerde bu ikisine ait bir “tesiri” reddettiklerini söyler.35 Fakat