النص التركي
Mâtürîdî, Kitâbü’t-Tevhîd, 504. 29 Ebû Hanîfe, “el-Fıkhu’l- Ekber”, İmam-ı Azam’ın Beş Eseri, çev. Mustafa Öz (İstanbul: İFAV Yayınları 1992), 58. Pezdevî bu tanımı, hem kalp ile hem de dil ile tasdik şeklinde ifade eder. Burada dilin tasdiki söz ve ikrar şeklinde gerçekleşmiş olur. Ona göre bunların her ikisi de imanın birer rüknüdür. Zaruret ve acizlik durumunda ise onlardan biriyle yetinilir. Ancak bu durum imanın hakikatini tek asla indirgemez. Pezdevî, Ehl-i Sünnet Akaidi, çev.