النص التركي
anlamlarının ötesine geçerek onların Bâtınî hakikatine ulaşma gayretini ifade eder.22 “İmâmet”, nübüvvetin sona ermesinden sonra ilâhî bilginin ve dinî rehberliğin sürekliliğini temsil eden bir otorite makamı olarak görülürken; “nübüvvet”, vahyin tebliğiyle birlikte hakikatin beşerî idrak alanına taşınması işlevini üstlenen peygamberlik kurumudur.23 Bu kavramlar, Kādî Abdülcebbâr ile Abdülkāhir el-Bağdâdî’nin İsmâilî/Bâtınî öğretilere yönelttikleri tenkitlerin arka planını anlamada temel birer r