Turkish Text
Abbâd’a ait Kitâbu’l484 Ebü’l-Kāsım el-Belhî el-Kâ‘bî, Kitâbu’l-makâlât ve meahu uyunu’l-mesâik ve’l-cevâbât, thk. Hüseyin Hansu, Racih Kürdi, Abdülhamid Kürdi, (İstanbul: KURAMER Amman: Dârü’l-Feth, 2018/1439), s. 441 vd. 485 Bkz. Şeyh Müfîd, Evâilü’l-makālât, haz. Mehdî Muhakkık (Tahran: Dânişgâh-ı Tahran, 1372 hş./1993), s. 40 vd 486 Klasik dönem kelâmındaki celîl ve latîf ayrımı, bu ilmin dışındaki kişiler tarafından da söz konusu edilmiştir. Örneğin Ebû Hayyân et-Tevhîdî (ö. 414/1023) Risâle fî semerâti’lulûm’unda, kelâmı tanıtırken bu ilmin “akla dayanan” (yeteferradü’l-aklü bihi) dakīk ve “vahye dayanan” (yüfze‘u ilâ kitâbi’llâhi fîhi) celîl olmak üzere iki kısımdan müteşekkil olduğu