Ubeydullah b. Muhammed es-Semerkandî'a Göre Haşr ve Neşr

i, Rasûlullah'a has olan şefâat; bu, kıyâmet günü Mevkif denen hesap bekleme yerinin korkusuna karşı rahatlama ve hesabın te'ciline müessir olan şefâattır. İkincisi, bir kısım mü'minlerin hesap görmeden Cennete girmelerinde müessir olan şefâat; bu da Rasûlullah'a verilen bir şefâat yetkisidir. Üçüncüsü, günâhkârların Cehenneme girenler hakkındaki şefâatı; Rasûlullah'ın, meleklerin, mü'min kardeşlerinin şefâatiyle ateşten çıkmalarıdır. Dördüncüsü, ateşe girmeleri vacip olanlara karşı şefâat; bu şefâatı Hz. Peygamber’in istediği ve Allah'ın dilediği kimseler yapacaktır. En büyük şefâatçının Hz. Muhammed (s.a.s.) olduğudur. Beşincisi, Cennete gidenlerin cennetteki derecelerinin yükselmesi için