Turkish Text
Eserde, Şeyhzâde Abdurrahim Nazmü’l-ferâid ve cem‘u’l-fevâid’i, Ebû Azbe’nin er-Ravzatü’l-behiyye’si istisnâî bir kaynak olmakla birlikte, ihtilâfların değerlendirilmesinde önemli rol oynamıştır. Bu iki eser kitabın ana kaynaklarıdır denilebilir. Genelde kaynaklar ve dipnotlar incelendiğinde referans verilen eserlerin sonraki dönemlere ait olduğudur. Mâtürîdîlik ile ilgili görüşlerin zikredildiği esnada Mâtürîdî’nin Te’vîlâtü’l-Kur’ân’ına ve Kitâbü’t-Tevhîd’ine ayrıca Nesefî ve Nûreddin es-Sâbûnî’nin eserlerine telmihte bulunulmasının yanı sıra, aynı hassasiyetin Eş‘arîler için de gerçekleştirildiğini söylemek güçtür. Kitapta sınırlı da olsa, Fahreddin er-Râzî, Cüveynî ve Bâkıllânî’nin eserl