Turkish Text
Bu durumda Allah’ın peygamberler göndermesi ve bunun gerekliliği anlamsız olmuş olmaktadır. Ayrıca Cebriyye bu söyleminden dolayı çokça tenkit edilmiş ve hatta tekfire konu olmuştur.40 Ebû Naîm, bu yaklaşımlardan ikincisi olarak Muʿtezilî çoğunluğun görüşünü zikreder. Ebû Naîm, burada bilinçli olarak Muʿtezile’nin görüşünü “Muʿtezilî çoğunluğun” şeklinde tavsif etmektedir. Çünkü Muʿtezilî âlimlerin tamamı tek bir görüş üzerinde ittifak etmemişlerdir. Nitekim Hüseyn b. Muhammed en-Neccâr (ö. 230/845) ve Ebü’l-Hüseyn el-Basrî (ö. 436/1044) gibi bazı Muʿtezilî âlimler bu çoğunluktan ayrışmaktadır.41 Ebû Naîm, Muʿtezile’nin fiiller hususunda fiilin, zorunluluk (îcâb) şeklinde değil; fakat fiild