Turkish Text
Bekir Topaloğlu, Ankara: DİB Yayınları, 172 | İ b r a h i m B A Y R A M “Allah dilediğine hikmeti verir.6” âyeti de nübüvvetin vehbîliğine delil olarak kullanılmaktadır. Abdullah b. Mesûd buradaki hikmetten kastın risâlet ve nübüvvet makamı olduğunu ifade etmektedir7. Diğer bir delil ise “Peygamberleri onlara dediler ki: ‘Evet, biz de sizin gibi ancak bir insanız, fakat Allah, kullarından dilediğine nimetini (peygamberliği) lütfeder’.8” meâlindeki âyet-i kerîmedir9. Bir diğer delil ise “(Ey Resûlüm) İşte sana böyle emrimizden bir ruh (Kur’ân) vahyettik. (Halbuki daha önce) sen kitap nedir, iman nedir bilmiyordun.10” âyet-i kerîmesidir11. Bu konuda Kur’ân’da resullerin seçilmesini Allah’ın