Turkish Text
menler tarafından agnostik (bilinmezlik) bir yaklaşıma kapı araladığı gerekçesiyle eleştirilmiştir.4 Te’vîl yaklaşımı, haberî sıfatların soyut bir şekilde yorumlanmasını savunmakta ve bu sıfatların Allah’ın şanına uygun bir tarzda anlaşılması gerektiğini ileri sürmektedir. Bu anlayışın temel gerekçesi, literal bir yorumun kişiyi antropomorfik (insan biçimli) bir Tanrı tasavvuruna sürükleyebileceği ve böyle bir durumun İslâm’ı pagan (çok Tanrılı dinler) inançlarla benzer bir konuma taşıyabileceği endişesidir. Bu sebeple, söz konusu yaklaşım yed sıfatını Allah’ın kudreti, vech sıfatını ise zatı olarak te’vîl etmektedir.5 Yukarıda ele alınan yaklaşımlardan birincisi, Müşebbihe tarafından benims