Şeyh Gâlib Dîvânında Bilginin Kaynağı Olarak Kalp

Hâmuşum mısra’-ı berceste benim Sühana dest-i red-i kalbimdir (Şeyh Gâlib, g.90/5) Bir başka beyitte “feyz, ilim ve kalb”i bir arada kullanan şair, mana incisinin kalbin bir sonucu olduğunu ifade eder. Şair, kalbe doğan feyzi müsellem olarak tanımlayarak ilham yoluyla gelen bilginin ve bu ilhamla yazılan şiirin gerçeklik yönünü vurgular: Dest-i terkimde müsellemdir feyz