İmam Gazâlî ve Ebu'l Muin en-Nesefî'ye göre nübüvvet problemi

Abstract

Eş'arî ve Maturidî ekollerinin en önemli simalarından olan İmam Gazâlî ve Eb'ul Muin En-Nesefî, hem yaşadıkları yüzyılda hem de sonraki yüzyıllarda çok önemli etkiler meydana getirmişlerdir. Gazalî, tasavvuf, felsefe, ahlâk ve kelâm ilimleri açısından çok önemli bir yere sahiptir. Nesefî, Kelam alanında önemli çalışmalarda bulunmuş ve Maturidî geleneğini sistemleştirmiş, yaşadığı çağda çoğalan sapkın ve küfür akımlarıyla mücadele etmiştir.Biz bu çalışmada her iki İslam bilgininin nübüvvet ile ilgili görüşlerini karşılaştırmalı olarak ele alacağız.Gazâlî'ye göre, peygamber göndermek caizdir, muhal veya vacip değildir. Peygamberden kendi risalet davasıyla yakından ilgili olağanüstü bir fiilin yani, mu'cizenin sadır olması mümkündür. Hz. Muhammed(sav), son peygamberdir. O'nun peygamber oluşunun delili ise Kur'an mucizesi ve diğer mucizeleridir.Nesefî'de ise, nübüvvet, Allah için imkan dahilindedir. Akılla çatışmamaktadır. Nübüvvet mümkün olan işlerin, hatta vaciplerin en hayırlısıdır. Yani, Allah'ın hikmetinin gereği bir iştir. Mu'cize de nübüvvetin bir delilidir anlayışı hâkimdir.