Kur’an’da tevekkül

Abstract

En basit meselelerde bile kendi cinsine olan ihtiyacı son derece açık olan insanın ilmi ve kudreti sonsuz olan Allah’a sığınıp güvenme ihtiyacı daha derin bir ihtiyaçtır. Fakat bu ihtiyaç çeşitli sebeplerle ötelenmekte ve bu durum insanın huzursuzluğuna sebep olmaktadır. Tevekkül, bu rahatsız edici ruh haline karşı bir çözüm yoludur. Olayları gereğinden fazla kontrol etme duygusunu bir tarafa bırakarak üzerine düşeni yapan insan daha huzurlu ve verimli bir varlık olacaktır. Tevekkül, genel olarak “sebepleri yerine getirip sonrasını Allah’a bırakma” olarak tanımlanmaktadır. Ancak sebepleri yerine getirmiş olmanın sonuçlar konusunda garanti vermeyeceği bilinmelidir. Neticede her şeyin üzerinde Allah’ın takdiri vardır. Tasavvuf kaynaklarında yer alan mutlak teslimiyetçi tanımlarda ise “ğassal elinde meyyit olmak” gibi insanın iradesinden soyutlanması gerektiği fikri mevcuttur. Fakat insanın iradesinden soyutlanması mümkün değildir. Genellikle rızık, tedavi, çalışma gibi konular bağlamında izah edilen tevekkül, Kur’an’da savaş, tebliğ gibi çok farklı bağlamlarda yer almakta ve peygamberlerin bariz vasfı olarak öne çıkmaktadır. Kur’an’ı Kerim’de tevekkül bağlamında Allah’tan başka hiç bir şeye değil, sadece Allah’a güvenmek ve itimat etmek gerektiği vurgulanmaktadır. Tevekkül, Kur’an, Allah, güven.