Түрікше мәтін
de ettiği üzere tüm bu sebeplerin temelinde muhtemelen Mâtürîdî’nin görüşlerinin Mu‘tezile’ye yakınlığı yatmaktadır.2 Mâtürîdî, kelâmda imam olarak kabul edilmesine rağmen, 5/11. yüzyılın ikinci yarısında dahi hâlâ bu ekolün lideri olarak görülmüyordu. Öyle ki Ebü’l-Yüsr elPezdevî (öl. 493/1100), Ehl-i Sünnet imamlarından saydığı Mâtürîdî’nin Kitâbü’ttevḥîd’ini dil ve üslûp açısından sorunlu bulduğunu belirtmiş, bazı görüşlerini açıkça eleştirerek ona tam anlamıyla bağlı olmadığını da aşikâr etmiştir. Mâtürîdîlik ancak, Mâtürîdî’yi bir ekol sahibi olarak kabul edip onun kelâma dair görüşleri ekseninde Tebsıratü’l-edille’yi kaleme alan Ebü’l-Muîn en-Nesefî’nin eliyle bir kelâm ekolü olarak ta