Түрікше мәтін
î ise kitabında onun için ‘ehl-i sünnetin reisi’ (reîsu ehli’s-sunne) ifadesine yer verir.55 Ünlü Hanefî müfessir, fakih ve kelamcısı Ebû’l-Berekât en-Nesefi (ö. 710/1310), Ahsiketî’nin el-Muntehab fî usûli’l-mezheb adlı fıkıh usûlü kitabına yazdığı şerhte Ebû Mansûr el-Mâtürîdî’yi, “Semerkand âlimlerinin imamı” olarak tanıtır.56 Buraya kadar verilen bilgilerden IV./X. asırda Mâtürîdî’nin kelam alanında lider olarak ön plana çıktığı V./XI. ile VI./XII. asırda ise bu liderliğinin tescil edildiği ve artık ‘itikatta imam’ kabul edildiğini söylemek mümkündür. Nitekim Fahreddin er-Razî, Kitâbu’l-erba’în fî usûli’d-dîn adlı eserinde Ebû Mansûr el-Mâtürîdî es-Semerkandî’nin ‘ru’yetullah’,’Allah’ın