Muhammed b. Tavît et-Tancî'a Göre Akıl ve Nakil

Zürkânî, Muhammed Abdu‟l-Azîm, Menâhilu‟l-Ġrfân fî Ulûmi‟l-Kur‟ân, thk. Ahmed b. Ali, Dâru‟l-Hadîs, Kahire 2001; Ġsmail Cerrahoğlu, Tefsir Usûlü, TDV Yayınları, Ankara 2010, s. 132-133. 342 Kastamonu Üniversitesi tedebbür ve tefekkürü vahye dayalı bilgi ve hikmetin anlaĢılmasında te‟vili temel umde olarak görür. (ÖzdeĢ: 2003, 252). Nitekim bu durum “Te‟vilât” Ģeklinde eserinin ismine yansımaktadır. Onun tefsir ve te‟vil ayrımında bulunması da bir nokta da müteĢâbihler noktasındaki ayrımını da ortaya koymaktadır. Bu minvalde Mâturîdî, seleften ayrılmamak Ģartıyla kendine has bir yöntemle orta yolu (i„tidâl) takip ederek te‟vili aklî ve naklî delillere dayanarak yapar. Mâturîdî, müteĢâbihle