Түрікше мәтін
Buharî ile bu geleneğin reisi olarak nitelediği İmamu’l-Hüda Ebû Mansûr el-Mâturîdî (344/933) ve Ebu’l-Muîn en-Nesefî (508/1115) gibi alimlerin görüşlerine dayanacağını açık şekilde ifade etmektedir19. Eserinde sık sık Ebu’l-Alâ Saîd b. Muhammed el-Üstüvâî (432/1041)’nin Kitabu’l-İtikâd’ı ile Ebû Zeyd ed-Debûsî (430/1039)’nin Tahdîdu Edilleti’ş-Şer’ (Takvîmu’l-Edille)’inden de alıntıda bulunan en-Nâsırî’nin, Ebû Hanîfe’ye nispet edilen el-Alim ve’l-Müteallim ile el-Fıkhu’l-Ekber’in Ebû Muti’ el-Belhî rivayetini kullandığını da görmekteyiz. Mâturîdî’den övgüyle bahseden ve ona onlarca kez atıfta bulunan en-Nâsırî, onun Kitabu’t-Tevhid’inden haberdar olmakla birlikte20 hiç alıntı yapmazken Tev