Түрікше мәтін
Tekvîn bahsinin hemen akabinde Allah’ın insanların fiilerini yaratması ve onlara cüz-i irade vermesinden bahsedilirken cebr anlayışının yanlışlığından bahseden Yalçıgul, sırf ıztırarî anlamda bir cebr olmadığını cüz-i bir ihtiyar verildiğini ve Maturidilerin Eş’arilerle arasındaki farkı şu ince eleştirel beytiyle açıklamaktadır: “Ebû’l-Mansûr Şeyh Mâturîdî, Hanefî mezhebi dehrin ferîdi. Ne tefvize ne cebre meyledendir, ol, emr-i beyne emreyn gidendir. Hudâ halıktır, ancak abd kâsib, bu tahkik üzeredir bu söz münasip. Tavassut-u cebre zâhib Eş’arî’dir, bular da küfr-i bid’atten berîdir. Belî dir (söyler) Eş’arî, ey dil-nigârım, benim muhtar yoktur ihtiyarım. Biraz var medhal-i fiilimde ehlim,