Түрікше мәтін
11 Te‟vil; “dönüp varmak, dönüp gelmek” anlamındaki evl kökünden; döndürmek; sözü iyice inceleyip varacağı mânaya yormak; bir şeyi amaçlanan son noktaya ulaştırmak”tır. Istılahi manada ise te‟vil, naslarda geçen bir lafzı bir delile dayanarak aslî mânasından alıp taşıdığı muhtemel mânalardan birine nakletmektir. Bkz. İsfahânî, Müfredât, “evl” mad.; İbn Manzur, Lisânü‟l-Arab, “evl” mad. 12 M. Rağıp İmamoğlu, İmâm Ebû Mansûr el-Mâtürîdî ve Te‟vilâtü‟l-Kur‟ândaki Tefsir Metodu, Ankara, 1991, s.4. 13 İzmirli, Yeni İlm-i Kelam, s. 299. 14 İbn Hallikân, Vefeyâtu‟l-A‟yân ve Enbâu Ebnâi‟z-Zamân, Tahk: İhsan Abbas, Beyrut, 1970, III/167; Ebû Nasr Abdülvahhâb Sübkî, Tabakâtu‟