Түрікше мәтін
14 Ebü'l-Yüsr Muhammed Pezdevî, Usûlü’d-Din, thk. Hans Peter Linss (Kāhire: Dâr-u İhyai'l-kütübi'lArabiyye, 1383/1963), 148; Teftazânî, Şerhu’l-Akaid, s.79. 15 Nesefî, Kitabu’t-Temhid, 377; Cüveynî, Kitabu’l-İrşad, 397; Muhakkik müçtehidler kalben inandığı halde özürsüz olarak imanını açıklamayı terk etmeyi doğru görmezler. Fakat onlar için de asıl olan yine tasdiktir. Bk. Ali el-Kārî, Şerhu Fıkhi’l-ekber, 54. 16 Sa‘düddin Mesud b. Fahreddin et-Teftazânî, Şerhu’l-Mekâsıd, thk. Salih Musa Şeref (Beyrut: Alemü’lKütüb, 1998/1419), 1: 229. 17 İbn Fûrek, Mücerred-ü Makâlât, 248. 9 İmana İlişkin Delillerde İkna ve İspat tercih etmeksizin kararsız kalmaktır. Bu