Түрікше мәтін
Hatice Boynukalın-Murat Sülün, İstanbul: Mizan Yayınları 2006, VII, 469, IX, 262. 6 Fahreddîn er-Râzî, et-Tefsîru’l-kebîr, Beyrut ts. Dâru İhyâu’tTurâsi’l-Arabî, XIX, 96. 315 nilerin doğrudan bir teması olamaz, nüzul ancak kalbe yönelik gerçekleşir.7 Aslında düz mantıkla okunduğunda bu görüşlerde sorun görülmeyebilir, ancak peygamberliğin, kişilerin tabiatına yani doğuştan sahip oldukları bir takım özelliklere indirgenmesi ciddi bir zihniyet farkına işaret etmektedir. Hâlbuki anılan âyette peygamberliğin, kişilerin özelliğinden kaynaklanan veya çalışmasına bağlı olan bir husus değil, Allah’ın bir mevhibesi ve lütfu olduğu bildirilmektedir. Nitekim hem İmam Mâtürîdî hem de Fahreddîn er-Razî