Түрікше мәтін
Onlara göre insanların dinî bakımdan sorumlu tutulabilmeleri peygamberin davetinden haberdar olma şartına bağlıdır. Bkz. Ebû Bekir Muhammed, Bâkıllânî, el-Beyân ani’l-Fark Beyne’l-Mu’cizât ve’l-Kerâmât ve’l-Hiyel ve’l-Kehânet, haz. Richard Yûsuf Mc. Carty, (Beyrut: Mektebetü’ş-Şarkiyye, 1958), s.41-42; Kamâleddin Ahmed Beyâdî, İşârâtü’l-Merâm min İbârâti’l-İmâm, haz. Yusuf Abdurrezzâk Şâfiî, (Karaçi: Zemzem Publishers, 2004), s.79. Bkz. Nesefî, Tebsıratü’l-Edille, I, 43. Bkz. Ebü’l-Hasen el-Eş’arî, el-İbâne an Usûli’d-Diyâne, haz. Fevkiye Hüseyin Mahmud, (Kahire: Dâru’l-Kitâb, 1987) s.15-20; Şâfiî, el-Medhal, s.142-143. Ebû Mansûr el-Mâtürîdî, Kitâbü’t-Tevhîd, haz. Fethullah Huleyf, (İstanbu