Ubeydullah b. Muhammed es-Semerkandî'a Göre Şefaat

461-463; Firuzâbâdi, Mecdüddin Muhammed b. Yakub, Kâmusu’l-Muhit, Beyrut, 1991, I, 649; İsfehanî, er-Rağıb, Mu’cemu Müfredâtı Elfazı’l-Kur’an, Dâru’l-Kâtibi’l-Arabî, 1972, s. 563. Polater, Kadir, Kur’an Açısından Adalet ve Zulüm, Erzincan, 2008, s. 102 Kâdı Abdulcebbar Abdullah b. Ahmed, Şerhu’l-Usûlu’l-Hamse, Kahire, 1988 s.134-135. Şehristanî, Ebu’l-Feth Muhammed b. Abdi’l-Kerim, el-Milel ve’n-Nihal, (İbn Hazm’ın elFısal ile birlikte) Kahire, 1964, I, 63. Kelam Araştırmaları 9:1 (2011) 159 _____________________________________________________________________________________ _________________ “Va‘diyye” ve “va’idîyye” diye de isimlendirilmesine sebep olmuştur.5 Mûtezile Va‘d ve va‘î