Muhammed b. el-Yemân es-Semerkandî'a Göre Nübüvvet

bir soruya, vuku bulduğu günlerde, bir veya daha fazla ayetin, tazammun etmek, cevap vermek veya hükmünü açıklamak üzere inmesine vesile teşkil eden ve vahyin nazil olduğu ortamı resmeden hadiseye denir. Serinsu, Ahmet Nedim, Kur’an’ın Anlaşılmasında Esbab-ı Nüzul’ün Rolü, İstanbul, 1994, s. 68. 2 Sebeb-i vurûd: Resulullah’ın herhangi bir sözü söylemesine veya bir işi yapmasına yol açan sebep, vesile ve durumlardır. Aydınlı, Abdullah, Hadis Istılahları Sözlüğü, İstanbul 2011, s. 71. 3 Zâriyât 51/35-36; Yûnus 10/84; Âl-i İmrân 3/85,102; Hucurât 49/17. 4 Hucurât 49/14. 5 Buhârî, Muhammed b. İsmail, el-Câmiu’s-Sahih, Kitâbu’l- İman, İstanbul 1992, c. 1, s. 18; Müslim, Müslim b. Haccâc, Sahih, K