Түрікше мәтін
1041/1631) Cevheretü’t-Tevhid’i (Yüksel, 1993: 457458) bu dönemin önde gelen manzum eserleridir. Osmanlı dönemine gelindiğinde manzûm akâid risâlelerinin sayısında büyük artış olmuştur. Bu dönemde nazım şeklinde yazılan akâid eserleri ya müstakil birer telif ya da daha önce yazılan mensur ve manzûm eserlerin nazmen terceme edilmiş şeklidir. Bu tercemelerde kaynak eser Ehl-i sünnet/Mâtürîdî çizginin temeli sayılabilecek eserler olan Ebu Hanife’nin el-Fıkhu’l-Ekber’i ile el-Ûşî’nin Emâlî’si ve Hızır Bey’in Kasîde-i Nûniyye’sidir. Manzûm akâid risalelerinin telifiyle itikâdi konuların kolaylıkla öğrenilmesi, ezberlenmesi ve zihinde daha uzun süre muhafaza edilebilmesi amaçlanmıştır. el-Ûşî’nin