Түрікше мәтін
Birinci görüşe göre cumhur bu sûrenin Mekkî olduğu görüşünü benimsemiştir.13 Bu bağlamda bazı şahısların isimleri zikredilmiş, sûrenin inmesine neden olan olumsuz davranışları hakkında bilgiler verilmiştir. İbn Cüreyc’e (ö. 150/767) atfedilen bir rivayete göre bu sûre, Ebû Süfyân hakkında nâzil olmuştur. Çünkü o her hafta iki deve kesmekte, bir yetim gelip kendisinden et istediğinde onu sopayla kovup itmekteydi.14 İbn Abbas (ö. 68/687-88), Abdullah İbn Zübeyr (ö. 73/692), Kelbî (ö. 146/763), Mukâtil b. Süleyman (ö. 150/767) ve Dahhâk’a (ö. 105/723) göre bu sûre, Âs b. Vâil es-Sehmî hakkında indirilmiştir.15 Çün13 Ebu’l-Ferec Cemâluddin Abdurrahman b. Ali b. Muhammed İbnü’l-Cevzî, Zâdü’l-mesî