Muhammed b. el-Yemân es-Semerkandî'a Göre Nübüvvet

Cerîr b. Yezîd, Câmiü’l-Beyân fî Tefsîri’l-Kur’ân, thk. Mahmud Muhammed Şâkir, (Kâhire: Mektebetü İbn Teymiyye), ty., XVII, 269. 12 İbn Manzûr, Lisânu’l-Arab, I, 109. 103 104 Emrullah ÜLGEN 1.2. ‫ مخنث‬Kavramının Etimolojik Tahlili ‫ ا َخلنِث‬mastarından müştak ‫خنّث‬ Kök olarak ‫“ خمنث‬muhannes” kelimesi, ُ “hannese” fiilinin, ism-i mefulüdür. ‫ِث‬ ُ ‫ اخلَن‬lafzı, salınarak ve kırıtarak yürümek, meyletmek, yumuşak ve iyi davranmak anlamlarına gelmektedir. Bu kök anlamlar, kelimenin farklı kullanımlarına yansımaktadır. Örneğin, ‫ اخننث عنقه‬ifadesi ‘boynunu yana doğru meyletti’ anlamına gelmektedir. ‫ وخنّثت الشيء فتخنّث أي عطّ فته فتعطّ ف‬ifadesi ise ‘Ona iyi davrandım o da iyi dav