Түрікше мәтін
Bu görüşü temellendirmek üzere “Yê, Sîn” lafızlarının Tay (Benî Tay) lehçesinde “Yâ İnsân!” anlamına geldiği ileri sürüldüğü gibi Habeş dilinde ve Süryânice’de bu anlama geldiği de iddia edilmiştir. “Yê, Sîn” lafzının “Yâ Seyyid!” ifadesine delâlet ettiği de savunulmuştur.16 Görüldüğü üzere “Yê, Sîn” lafzının hangi dilde ne anlama geldiği üzerinde ittifak edilmemiştir. Bu görüşü savunanların apaçık Arapça olarak indirilen Kur’ân’da Arap dilinde yaygın olarak kullanılmayan lafızların hangi belâğî gerekçeyle sûre başında zikredildiğini açıklamaları gerekir. İbn Mülûke’ye (ö.1276/1860) göre17 “Elif” Hz. Peygamberin “Ahmed” ismine ve “Ebu’lKâsım” künyesine; “Lâm”, o