Түрікше мәтін
k cehennemde kalmayacağı kanaatini taşıyorlardı.13 Ancak Hâricîler, büyük günah işleyen kişinin kâfir olduğunu ve ebedî olarak cehennemlik olduğunu savunuyorlardı. Mu’tezile ise büyük günah işleyen kimsenin ne kâfir ne de mümin olduğunu, bu ikisi arasında bir yerde bulunduğunu öne sürüyordu.14 Bir müddet sonra Mürcie ile Ehl-i Sünnet arasında, imanın tanımı, imanda istisna ve halifelerin faziletinin sırasıyla ilgili önemli anlaşmazlıklar ve uyuşmazlıklar ortaya çıkmaya başladı.15 Zamanla, Hâricîlik, Mürcie, 11 12 13 14 15 Kılavuz, “Din ve Akide”, 16-17. Gündoğar, İslâm İtikadında Sünnet, 255-256. Taküyüddîn Ahmed b. Ali el-Makrizî, el-Mevâ‘ız ve’l-i‘tibâr bi zikri’l-hıtat ve’l-âsâr (Beyrut