Түрікше мәтін
Sahr ed-Devsî’nin (ö. 58/678) çok sayıda hadis rivayet etmesi, rivayetler arasındaki muhtemel tenakuzlara sınırlı ölçüde dikkat eden daha parçacı bir yaklaşımı yansıtırken; Hz. Âişe’nin (ö. 58/678) rivayetleri Kur’ân’a, sahih sünnete, diğer hadisler ile tarihî vakıaya ve aklî tutarlılığa arz etme yöntemi, daha eleştirel ve aklî bir perspektife işaret etmektedir.2 Sahâbe arasında yöntem ve anlayış farklılığının bulunduğunu gösteren bu durum şahıslar düzeyinde ortaya çıkan farklılaşmanın zamanla derinleşmesine ve iki ana yaklaşımın teşekkülüne zemin hazırlamıştır. Bu çerçevede ilk yaklaşım Ehl-i hadis’i, ikincisi ise Ehl-i re’y ekolünü temsil etmiştir.3 1 2 3 Bk.