Түрікше мәтін
una göre İslâm düşüncesinde akıl veya akılcılık deyince bir yandan daha çok Farabî, İbn Sinâ veya İbn Rüşd çizgisindeki Meşşâî filozofların kullandığı anlamda zihnin dış dünyaya yönelik ameliyesi kastedilir ki buna “maddî akılcılık” da denir. Diğer yandan ise, İslâm’a özgü olan akılcılıktır ki bu da “Sadr”, “Kalb”, “Fuad” veya “Elbâb” gibi Kur’ân’î kavramlarla ifade edilen, nefsin hem dış dünyaya hem de iç dünyaya yönelik icra ettiği işlerin kaynağı durumundadır. Manevi akılcılık olarak da adlandırılan bu ikinci tür akılcılığın kullanımı daha ziyade Gazâlî çizgisindeki filozoflarla Sühreverdî, Mevlâna ve İbn 19 İbn Sina, Metafizik I, çev.: Ekrem Demirli-Ömer Türker, Litera Yay., İstanbul 2