Түрікше мәтін
Henry Corbin de Filozofumuzun İsmaili’lere katılmayı reddettiğini ancak, İbn-i Sina’nın Şiî olan İsfahan ve Hemedan hükümdarları nezdinde gördüğü iltifatın İmamiyye Şia’sına mensup olabileceği düşüncesine götürdüğünü iddia etmektedir (Corbin, 1986:171). Russel ise, bir tıp kılavuzu olarak tanınan İbn-i Sina’nın şaraba ve kadına düşkün olduğunu, sünnilikle ilgili kuşkusunun bulunduğunu söyler (Russel, 1945:424). Hodgson da İbn-i Sina’nın namazı çok önemsediğini, dikkati toplamaya yarayan bir ibadet olarak tanımladığını belirtir. Şarap konusunda İbni Sina’nın aşırıya gitmediğini, ölçülü içmeyenlerin taşkınlık yapabileceklerini, aslında tefekküre yardımcı olan bir içecek olduğu görüşünü naklede