Түрікше мәтін
Kelâm (İstanbul: Evkâf-ı İslâmiye Matbaası, 1339-1341), 1/17-18; İzmirli, Hz. Peygamber’in çocukluk yılları dâhil bütün bir yaşantısının nübüvveti için bir delil olduğuna dair ayrıntılı izahlar da yaptığı da bilinmektedir. Bu izahların ayrıntıları için ayrıca bk. İzmirli İsmail Hakkı, el-Cevâbü’s-sedîd fî beyanî dîni’t-tevhîd (Ankara: Tedkikat ve Te’lifat-ı İslâmiye Neşriyatından, Ali Şükrü Matbaası, 1339-1341), 38-45; Fahreddîn Râzî(öl. 606/1210) ise, peygamberlerin üstün bir kişiliğe sahip olmalarını nübüvveti ispat delilleri içerisinde en zayıfı olarak görecektir. Bu tür delillerin insanı insandan ayırt ettiğini fakat nübüvvet gibi bir kurumu ispat etmede yeterli olmadığı belirtir. Bu metodun bazı âlimler için geçerli bir yol olduğunu dü