Muhammed b. el-Yemân es-Semerkandî'a Göre Rızık ve Ecel

12 “Tasavvuf bir hâl ilmidir, kâl ilmi değildir.” şeklindeki vecizenin Diyobendîlerde tecelli ettiğini söylemek mümkün olsa da Diyobendîlerin ehl-i tasavvuf olduğu hususu genellikle ıskalanan bir gerçektir. Halbuki buralarda ders veren hocaların ve müderrislerin birçoğu tasavvuf erbabıdır. 13 Nitekim Diyobend medreselerinin kurucuları arasında sayılan İmdâdullah et-Tânevî ve halifeleri Muhammed Kâsım Nânotevî, Reşîd Ahmed Gangohî ve Eşref Ali Tânevî, Çiştiyye tarîkatının Sâbiriyye koluna mensupturlar. 14 Hal böyle iken 10 11 12 13 14 Tayyib, Ulamâ’u-Diyobend İtticâhuhumu’d-dînî ve Mizâcuhumu’l-Mezhebî, 96; Birışık, “Tohum”, 25-26.Birışık, “Tohum”, 25-26. Halil Ahmed Sehârenpûrî, Mebâhisu fi