Түрк тилиндеги текст
Ebû Hanife‟nin tasavvufî anlayıĢını benimsemiĢ olan Muhammed b. Kerrâm‟ın, itikâd boyutunda benimsemiĢ olduğu “iman soyut ikrardır” görüĢünün, temeli Mürcie‟ye dolayısıyla da Ebû Hanife‟ye istinat etmektedir. Ebû Hanife, “Kitâbu‟l-„Âlim ve‟l-Müteallim” isimli eserinde iman konusunu ele alırken ameli imâna dâhil etmemiĢ; ancak bununla birlikte ameli değersiz ve önemsiz de görmemiĢtir. Ebû Hanife, bu eserde Ģöyle demiĢtir: “Mü‟minler, Allah‟a olan imânları sebebiyle namaz kılar, zekât verir, oruç tutar hac eder ve Allah‟ı zikrederler; yoksa ki, bu ibâdetlerinden dolayı Allah‟a imân etmiĢ değillerdir. Ġmân ve ikrâr önce; amel ve edâsı ise sonra gelir.” (Ebû Hanîfe, 1992: 18.) Ebû Hanife‟nin bu