Muhammed b. Tavît et-Tancî'a Göre Hilâfet ve Siyaset

sağlayabilmek adına Lübnan‘ın ġiî merkezi Cebel-i Âmil‘den çok sayıda din bilgini getirterek önemli makamları onlara teslim etmiĢlerdir.7 Safevilerin Ġran‘ı ġiileĢtirme politikaları süreç içerisinde baĢarılı olmuĢ, o tarihlere kadar birbiriyle etkileĢim halindeki doğu ve batı Sünnileri arasındaki iletiĢim koparılmıĢ Orta Asya ve Hindistan Müslümanları Anadolu, Suriye, Mısır ve Irak‘takilerden hem fikirsel hem de sosyo-kültürel olarak ayrıĢmıĢtır.8 Belki de günümüze kadar devam edegelen zihniyet ve söylem olarak oldukça farklı Sünniliklerin oluĢmasında bu kopukluğun izlerini görmek mümkündür. Ancak bütün ġiileĢtirme politikalarına karĢın 18. asırda, çoğunluğu Ģehir dıĢlarında olmak üzere ülke